A + V

Wyzwanie

Teatr, niegdyś jedna z bardziej popularnych form sztuki, wywodzi się ze starożytnej Grecji, gdzie już ponad 5 wieków przed naszą erą Wielkie Dionizje oraz wystawiane w ich trakcie antyczne tragedie przyciągały tłumy widzów. Przez wieki forma i tematyka teatralnych przedstawień ewoluowała, wykorzystując coraz to nowsze technologie i odzwierciedlając radości i obawy kolejnych pokoleń. Niestety w obecnych czasach, gdy na pierwszym miejscu stawiamy pogoń za sukcesem, coraz rzadziej sięgamy po wyrafinowane formy sztuki, przedkładając ponad nie nieskomplikowaną rozrywkę.
Henryk Tomaszewski to jeden z najwybitniejszych twórców słynnej na cały świat wrocławskiej sceny teatralnej, a także główny jej popularyzator. Nazwane jego imieniem wrocławskie Muzeum Teatru kontynuuje jego dzieło, ucząc i bawiąc jednocześnie. Mamy nadzieję, że dzięki stworzonym przez nas instalacjom multimedialnym dotrze ze swym przekazem także do młodego pokolenia zachłyśniętego dostępnością Internetu i smartfonów, pomagając mu odkryć niezmierzoną magię teatru.

Opis rozwiązania

W trakcie projektowania instalacji muzealnych największą trudność stanowi zwykle przekazanie wiedzy w atrakcyjny i budzący zainteresowanie sposób. W przypadku Muzeum Teatru zadanie okazało się jeszcze bardziej skomplikowane – stworzyć należało system, który zachęcałby turystów do odwiedzenia placówki. Efekt ten osiągnęliśmy tworząc wielkoformatową projekcję na fasadzie budynku. Sześć okien Sali Kasetonowej stało się ekranami tylnej projekcji, a prezentowana na nich codziennie w godzinach wieczornych intrygująca animacja wraz z towarzyszącą jej chwytliwą ścieżką dźwiękową i zintegrowanymi efektami świetlnymi nie pozwala przejść obok gmachu obojętnie. Dzięki zastosowaniu wysokiej jakości projektorów laserowych o dużej jasności udało nam się uzyskać nie tylko wyrazisty, ostry w najdrobniejszych szczegółach obraz, ale także niezawodny system, który przez lata pracować może bez konieczności ingerencji użytkownika. Pokaz uruchamiany jest automatycznie o zaprogramowanych godzinach przez CMS . Ten sam mechanizm dba również o to, by system bez potrzeby nie uruchamiał się gdy na dworze jest jasno, a na czas projekcji wyłącza oświetlenie zewnętrzne muzeum. Po godzinie 22:00, z uwagi na okolicznych mieszkańców, pokaz emitowany jest ciszej. Oprócz projekcji na oknach, w Sali Kasetonowej umieściliśmy również 4 ruchome mansjony. Każdy z nich, poza podświetlanymi taflami plexi z wyklejonymi informacjami o wrocławskich teatrach, zawiera duży monitor dotykowy, monitor w skrzydle mansjonu, a także monitor w wewnętrznej kabinie mansjonu. W jednej z nich zamiast monitora znalazło się stanowisko odsłuchowe. Ponadto w Sali Kasetonowej stworzyliśmy instalację z 6 oknami scenicznymi, umożliwiającymi wyświetlanie obrazów w technologii Pepper’s ghost.

Chociaż wszystkie stanowiska prezentacji obrazu, które stworzyliśmy w muzeum zdają się pełnić tę samą funkcję, znacznie różnią się między sobą. Do najprostszych z nich należą stanowiska z monitorami dotykowymi pozwalające zwiedzającym na samodzielne pogłębianie wiedzy czy przeglądanie materiałów archiwalnych. W holu znajdziemy monitor powitalny z podstawowymi informacjami o muzeum i opisem aktualnej wystawy czasowej, a także trzy monitory informacyjne, które na tle fototapety tworzą namiastkę żywej sznurowni teatralnej. Projekcje pod schodami prowadzącymi na pierwsze i drugie piętro prezentują gościom zdjęcia i plakaty z dawnych przedstawień teatralnych, projekcja na rolecie w Pokoju Lalek eksponuje materiały dotyczące zbiorów Henryka Tomaszewskiego, zaś projekcja nad biurkiem Mistrza jego notatki. Dzięki zastosowaniu odpowiednich akcesoriów fotograficznych projekcja w galerii zdjęć pozwala zaprezentować tradycyjną metodę wywoływania zdjęć, a projektor i głośniki zabudowane w starym, kineskopowym telewizorze dają możliwość obejrzenia wiadomości sprzed lat. Na zmęczonych turystów czeka ławka z zamontowanym naprzeciwko niej monitorem, która zapewnia chwilę wytchnienia podczas oglądania zgromadzonych materiałów filmowych. Niecodzienną atrakcję stanowią monitory za lustrami, które wraz z czujnikami i playerami i tworzą interaktywne instalacje: „Baletnica” oraz „Toaletka”. W przypadku pierwszej z nich po podejściu do lustra z drążkiem baletowym zamiast nóg widzów pojawiają się tańczące nogi baletnicy, natomiast po podejściu do oryginalnej toaletki Igora Przegrodzkiego w lustrze pokazuje się on sam zamiast odbicia twarzy widzów.

Muzeum Teatru jest w posiadaniu wielu oryginalnych kostiumów teatralnych. Utworzone przez nas stanowisko „Pocztówka” pozwala gościom na zrobienie sobie zdjęcia w jednym z tych strojów i jego podgląd. Z kolei stanowisko „Pracownia paszczodźwięków” daje zwiedzającym możliwość sprawdzenia swojej dykcji, najpierw ucząc się wymowy wcześniej nagranych zwrotów, a później starając się je powtórzyć. Dzięki wbudowanemu w stanowisko mikrofonowi możliwe jest stworzenie nagrania swoich prób lektorskich. Oba stanowiska pozwalają na  przesłanie nagrań i zdjęć na dowolny adres e-mail lub podzielenie się nimi na facebook’u. Niezbędną w każdym teatrze, choć skrytą w cieniu postacią jest inspicjent, który czuwa nad organizacyjną oraz techniczną stroną przedstawienia. Stworzone przez nas stanowisko pozwoli wczuć się w jego rolę dzięki wyemitowaniu jednego z wcześniej nagranych bądź przygotowanego przez siebie komunikatu poprzez sieć nagłośnienia muzeum.

Poza wystawami stałymi, w muzeum tworzone będą także wystawy czasowe. Przeznaczoną na ich potrzeby strefę wyposażyliśmy w centralny przełącznik AV, projekcję laserową, nagłośnienie oraz system sterowania. Zastosowane przez nas rozwiązania pozwoliły wykreować uniwersalną i funkcjonalną przestrzeń, którą można w prosty sposób dostosować do przygotowywanych ekspozycji.

W żadnym muzeum zabraknąć nie może przestrzeni konferencyjnej przeznaczonej do przeprowadzania prelekcji czy spotkań z zaproszonymi osobistościami. Funkcję tę spełnia Sala Kasetonowa, na której ścianie powstał system laserowej projekcji o wysokiej jasności. Nagłośnienie bazuje tu na cyfrowym protokole Dante – otwartym standardzie cyfrowej dystrybucji dźwięku wspieranym przez czołowych producentów urządzeń audio. Do dyspozycji muzeum udostępniono 6 mikrofonów – dwa na statywie podłogowym, dwa bezprzewodowe z nadajnikami do ręki i dwa bezprzewodowe z nadajnikami przypinanymi – co pozwoli na przeprowadzanie w obiekcie różnorodnych wydarzeń. W sali stworzyliśmy także system sterowania z intuicyjnym, bezprzewodowym panelem dotykowym.

Nad działaniem wszystkich instalacji muzeum czuwa CMS – centralny system zarządzania. Pozwala on na monitorowanie poszczególnych urządzeń ekspozycji oraz sterowanie nimi z poziomu komputera lub tabletu obsługi technicznej. Umożliwia on także automatyczne sterowanie urządzeniami na podstawie wcześniej przygotowanego harmonogramu. Steruje również wykonanymi przez nas systemami oświetlenia podstawowego oraz ekspozycyjnego. W salach Kasetonowej i Wystaw Czasowych zainstalowaliśmy oświetlenie sceniczne, w którym znajdują się reflektory profilowe typu spot, oraz reflektory automatyczne typu „ruchoma głowa” – całość zarządzana przez magistralę DMX za pomocą sterowników zintegrowanych również z CMS i projekcją na oknach fasadowych.

Większość stworzonych przez nas instalacji wewnątrz muzeum opiera się o prezentację obrazu na wielkoformatowym monitorze LCD lub w formie projekcji. System nagłośnienia ogólnego muzeum emituje natomiast tło w postaci komunikatów inspicjenta, dźwięków strojącej się orkiestr czy oklasków widowni, dając złudzenie przebywania w prawdziwym teatrze. Aby nie zaburzyć klimatu pomieszczeń, które nawiązują do teatralnego zaplecza czy pracowni jego twórców, wszystkie urządzenia musiały zostać „ukryte” w dedykowanych, stylizowanych zabudowach. Stworzenie ich wymagało wiele kreatywności. Musiały nie tylko mieć odpowiedni wygląd, ale także spełniać wszystkie wymagania montowanych w nich sprzętów dotyczące np. cyrkulacji powietrza czy dostępu serwisowego. Dostarczaliśmy więc większość mebli– szaf, gablot i ekspozytorów na eksponaty – „na wymiar”. Te same wysokie wymagania dotyczyły także samych urządzeń. Poza najwyższym poziomem niezawodności oraz wysokiej jakości wyświetlanego przez nie obrazu niezwykle ważna była także możliwość ciągłej, wielogodzinnej pracy, a w przypadku projektorów dodatkowo współczynnik projekcji dopasowany do pozycji montażu projektora oraz zastosowanie zaawansowanych algorytmów korekcji geometrycznej. Dodatkowo odświeżyliśmy ściany całego wnętrza muzeum oraz zewnętrzną ścianę frontową poprzez pomalowanie ich na nowo.

Efekt końcowy

Choć wiele współczesnych muzeów czerpie pełnymi garściami z dorobku techniki w dziedzinie systemów audiowizualnych, często przeszkodą nie do ominięcia okazuje się stworzenie instalacji pasujących do klimatu stylizowanych wnętrz. Muzeum Teatru jest jednak przykładem, że przy odrobinie kreatywności oraz ciężkiej pracy można osiągnąć efekt, który zadowoli nie tylko najbardziej wymagającego architekta wnętrz, ale także każdego miłośnika nowoczesnych technologii. Mamy nadzieję, że nasze systemy spotkałyby się z aprobatą patrona muzeum, Henryka Tomaszewskiego, którego dzieło starają się kontynuować jego następcy, bawiąc i ucząc kolejne pokolenia o znaczeniu i historii wrocławskiego teatru.